Muzej Vojvodine u Novom Sadu – Prošlo je nešto više od jednog i po veka, kada je na sednici Matice srpske održanoj u oktobru 1847. godine u Pešti, nastala Srpska narodna zbirka ili Muzeum, čiju tradiciju nastavlja današnji Muzej Vojvodine. Sava Tekelija ostavio je Matici srpskoj svoju bogatu zaostavštinu iz koje je nastala prva muzejska zbirka. Muzej Matice srpske otvoren je za javnost prvi put 1933. godine. Posle Drugog svetskog rata obnovljen je rad Matice srpske i 1947. godine osnovan Vojvođanski muzej, kao muzej kompleksnog tipa, sa brojnim zbirkama iz arheologije, etnologije, istorije, istorije umetnosti, zoologije, botanike, geologije-paleontologije i minerologije-petrografije. Iz okrilja Vojvođanskog muzeja proizašle su ustanove zadužene za zaštitu kulture i prirode: Muzej radničkog pokreta i narodne revolucije, Muzej grada Novog Sada, Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture, Pokrajinski zavod za zaštitu prirode, Pozorišni i Poljoprivredni muzej Vojvodine. Muzej radničkog pokreta i narodne revolucije, koji je osnovan 1956. godine, transformisan je u Muzej socijalističke revolucije i, na kraju, u Istorijski muzej Vojvodine. Godine 1992. Vojvođanski muzej sjedinio se sa Istorijskim muzejom Vojvodine u jedinstvenu ustanovu pod nazivom Muzej Vojvodine.
Danas je to organizaciono razgranata ustanova, sa bogatim muzejskim fondom koji broji oko 400.000 predmeta i bibliotečkim fondom sa preko 50.000 publikacija. Redovna muzejska publikacija Rad Muzeja Vojvodine, koja izlazi od 1952. godine, nosila je naziv Rad vojvođanskih muzeja do 1994. godine. Odgovarajući prostor Vojvodanski muzej dobio je tek 1974. godine, uselivši se u zgradu bivšeg suda, podignutu 1896. godine po nacrtima budimpeštanskog arhitekte Đule Vagnera.
Muzej Vojvodine pred javnost izlazi sa kompleksno izrađenom stalnom postavkom koja, u kontinuitetu od osam hiljada godina, prezentuje razvitak ljudskog društva na današnjem tlu Vojvodine. Na prostoru od 3.000 m2 predstavljeno je 6.000 reprezentativnih eksponata iz arheologije (od paleolita do antike), opšte istorije i istorije umetnosti (od XV do druge polovine XX veka) i etnologije. Stalna postavka pruža sintetičku sliku milenijumske prošlosti ovog kraja.
Prvi deo stalne postavke prati obimna monografija Muzej Vojvodine. Drugi deo stalne postavke, koji govori o prošlosti Vojvodine od sredine XIX veka do sredine XX, nalazi se u zgradi bivšeg Istorijskog muzeja, a uz nju je priredena monografija pod nazivom Muzej Vojvodine II.
Veliki je broj predmeta koji bi mogli biti prezentovani javnosti kao raritetni i po mnogo čemu reprezentativni, ali se dva već decenijama izdvajaju skoro kao zaštitni znak Muzeja: reč je o rimskim paradnim šlemovima iz Berkasova, koji su jedinstveni primerci svoje vrste na području Evrope.
U uspostavljanju razgranate muzejske mreže stvoreni su depadansi: Memorijalni muzej Jovana Rajića (1726–1801), istoričara i pisca, u manastiru Kovilju, Stalna postavka u staroj školi u Idvoru posvećena svetski poznatom naučniku Mihajlu Pupinu (1858–1935), Izložba stilskog nameštaja i primenjene umetnosti u dvorcu Dunđerskih u Čelarevu, Zavičajni muzej u Čereviću, muzejske postavke u Ruskom Krsturu i Hrtkovcima, u rodnoj kući Miloša Crnjanskog (1893–1977) u Čongradu (Mađarska), u rodnoj kući Dositeja Obradovića (1740–1811) u Čakovu (Rumunija), zatim Muzej Batinske bitke kod Bezdana, Muzej štampe u Novom Sadu, koji je smešten u kući gde je 1942. godine štampan prvi broj Slobodne Vojvodine, preteče lista Dnevnik, i etnokuća "Brvnara" u Bačkom jarku.

Galerija Matice srpske u Novom Sadu – Galerija Matice srpske, osnovana 1847. godine, jedna je od najstarijih i najbogatijih umetničkih zbirki u našoj zemlji. Fond i stalnu postavku čine dela srpske likovne umetnosti sa područja Vojvodine, od kraja XVII do početka XX veka. Postavka hronološkim redosledom prikazuje karakteristična dela srpskog slikarstva XVIII veka – zoografsko slikarstvo, slikarstvo prelaznog perioda i barokno slikarstvo. U Galeriji su izložene vredne ikone iz brojnih pravoslavnih hramova sa područja Vojvodine, radovi najznačajnijih srpskih slikara toga doba – Teodora Kracuna, Joakima Markovića, Vase Ostojića, Janka Halkozovića, i drugih. Likovna umetnost XIX veka predstavljena je delima iz perioda klasicizma, bidermajera, romantizma i realizma i radovima slikara Konstantina Danila, Katarine Ivanović, Pavla Simića, Đure Jakšića, Novaka Radonjića, Stevana Aleksića, Uroša Predića, Paje Jovanovića, i drugih. Od reprezentativnih primera srpskog slikarstva iz prve polovine XX veka, u kolekciji Srpsko slikarstvo 1900–1940. godine, u sali na spratu, izložene su slike Petra Dobrovića, Petra Konjovića, Vase Pomorišca, Save Šumanovića, Ivana Tabakovića, i drugih, kao i vajarski radovi Đorda Jovanovića. U Galeriji Matice srpske nalazi se i bogata Grafička zbirka, koja obuhvata drvoreze i bakroreze XVII i XVIII veka, crteže i litografije XIX veka. Posebnu pažnju privlače radovi začetnika primenjenih umetnosti kod Srba, Hristofora Jefarovića i Zaharija Orfelina – ujedno i najznamenitijih likovnih umetnika XVIII veka, kao i kolekcija crteža i litografija Anastasa Jovanovića (1817–1899). Galerija, takođe, poseduje i izlaže Zbirku kopija zidnih slika, koja obuhvata najznačajnije radove zidnog slikarstva XVIII veka iz manastirskih hramova Vojvodine, u prirodnoj veličini.
Galerija poseduje bogatu biblioteku i dokumentaciju vezanu za istoriju srpskog slikarstva.

Spomen-zbirka Pavla Beljanskog u Novom Sadu – Spomen-zbirka Pavla Beljanskog otvorena je 1961. godine u namenski projektovanoj zgradi arhitekte Ive Kurtovića. Diplomata i kolekcionar Pavle Beljanski (1892–1965) prikupio je, a potom poklonio građanima Vojvodine antologijska umetnička dela, organizovana u jednu od najvrednijih kolekcija srpskog slikarstva prve polovine XX veka. Osnovni umetnički fond, skoro potpuno izložen na stalnoj postavci, sastavljen od 186 eksponata – slika, skulptura, crteža i tapiserija – 36 umetnika, čija dela prikazuju razdoblje u srpskom slikarstvu od začetaka impresionizma do pojave rane apstraktne umetnosti, kao i lične predmete darodavca – nameštaj, slike, tapiserije, knjige, i dr. Zbirku sačinjavaju znalački odabrani slikarski radovi Nadežde Petrović, Jovana Bijelića, Save Šumanovića, Koste Hakmana, Ivana Tabakovića, Milana Konjovića, Ivana Radovića, Ignjata Joba, Nedeljka Gvozdenović, Marka Ćelebonovića, Petra Lubarde i drugih slikara, kao i vajarska dela Riste Stijovića i Sretena Stojanovića. Pored izlaganja osnovnog umetničkog fonda, u Galeriji su organizovane i prateće postavke posvećene donatoru i umetnicima čija su dela izložena u kolekciji: Memorijal Pavla Beljanskog i Memorijal umetnika.

Galerija "Milan Konjović" u Somboru – Galerija "Milan Konjović" osnovana je 1964. godine, a za javnost otvorena u septembru 1966. Zbirka je nastala legatom pet stotina slikarskih dela Milana Konjovića (1898–1993), koje je umetnik poklonio svom rodnom gradu. Galerija je prikupila još oko 250 radova ovog plodnog umetnika, čija su dela prikazivana na preko 150 samostalnih izložbi u zemlji i inostranstvu. Postavka monografski prikazuje Konjovićevo likovno stvaralaštvo u dugom vremenskom periodu od 1913. do 1990. godine, u tehnici ulja, pastela, akvarela, crteža i tapiserija. Stalna postavka je promenljivog karaktera, sa povremenim tematskim izložbama vezanim za život i rad znamenitog somborskog slikara. Zbirka je smeštena u baroknoj kući podignutoj 1838. godine za apotekara Turnera i adaptiranoj za potrebe Galerije. Pored velikog broja slika, Galerija raspolaže bogatom dokumentacijom o svom radu i kompletnom bio-bibliografskom gradom o Milanu Konjoviću, koja je hronološki obrađena kroz stručne kataloge, albume i brojna monografska izdanja o umetniku.

Galerija "Sava Šumanović" u Šidu – Galerija "Sava Šumanović" je osnovana 1952. godine i smeštena je u rodnoj kući Save Šumanovića (1896–1942). To je tipična prizemna varoška kuća, sa kolskim prolazom, izgrađena u drugoj polovini XIX veka. Fond Galerije sastoji se od oko četiri stotine slikarskih dela, od kojih veći deo čine ulja na platnu, kao i radovi u drugim tehnikama, pasteli i crteži. Galerija organizuje izložbe dela iz zbirke koje tematski prate razvojni put jednog od najpoznatijih srpskih slikara prve polovine XX veka. Šumanovićevo slikarstvo predstavlja vrhunac moderne srpske likovne umetnosti prve polovine XX veka, a njegova tragična smrt simboliše ukletu sudbinu modernog umetnika i čoveka u vrtlogu rata. U Galeriji se čuva i oko 350 dela slikara naivaca, pre svega radovi Ilije Bašicevića – Bosilja i više drugih radova pripadnika škole naivnog slikarstva "Ilijanum". Deo izložbenog prostora zauzima i preko 5.000 arheoloških predmeta pronađenih na lokalitetu Gradina na Bosutu, u blizini Šida, iz vremena neolita.

Agencija za likovnu i primenjenu umetnost "Tera" u Kikindi – Internacionalni simpozijum skulpture "Terra" počeo je sa radom 1982. godine u prostorima stare fabrike – poznate kao Drugi pogon – građevinskog materijala "Toza Marković", koristeći kao umetnički materijal karakterističnu domaću glinu. Muzejska zbirka, nastala povodom Simpozijuma, poseduje reprezentativna dela umetnika sa svih prostora bivše Jugoslavije izvedena u tehnici pečene zemlje – terakote. Tematske izložbe, vođene od strane eminentnih likovnih kritičara, tokom devedesetih godina okupile su preko dve stotine umetnika i skulptora koji su svoja dela stvarali u originalnom ambijentu stare fabrike. U postavci prezentovanoj u dvorištu fabrike mogu se videti skulpture i radovi u terakoti Olge Jevrić, Koste Bogdanovića, Srđana Apostolovića, Koste Angeli-Radovanija, Mrđana Bajića, Mladena Marinkova, i drugih umetnika.

Savremena galerija Umetničke kolonije u Ečkoj – Umetnička kolonija u Ečkoj osnovana je 1956. godine i u njoj je boravilo nekoliko stotina likovnih umetnika iz zemlje i inostranstva. Galerija umetničke kolonije osnovana je 1958. godine i u njoj se izlažu dela savremene likovne umetnosti jugoslovenskog slikarstva, kao i dela umetnika iz inostranstva koji su boravili u umetničkoj koloniji u Ečkoj. U fondu Galerije se nalazi preko dve hiljade dela savremene likovne umetnosti sa tematskom izložbom Vojvođanski pejzaž i bogatom zbirkom akvarela koja se kasnije nastavlja kroz Bijenale akvarela što se redovno održava u Zrenjaninu od sredine devedesetih godina. U muzejskom fondu Galerije nalaze se dela Ivana Tabakovića, Cuce Sokić, Aleksandra Čelebonovića, Petra Lubarde, Miloša Bajića, Jožefa Aca, Bogomila Karlavarisa, Aleksandra Lukovića, Milana Kerca, Zdravka Mandića, Halida Tikveše, Vladimira Veličkovića i drugih umetnika koji su svojim radom obeležili domaće slikarstvo druge polovine XX veka. Osnovni fond kolekcije smešten je u dvorcu podignutom tokom prve polovine XIX veka u mestu Ečka, južno od Zrenjanina, pored Begeja.
Specifičan likovni izraz u AP Vojvodini, poznat i priznat u svetu, jeste tzv. naivna umetnost, čiji su centri u Kovačici i Uzdinu.

Galerija naivnih slikara u Kovačici – Galerija naivnih slikara osnovana je 1955. godine. Bogato likovno stvaralaštvo stanovništva južnobanatskog sela Kovačice, severno od Pančeva, uslovilo je osnivanje Galerije u kojoj se čuvaju i prikazuju, u okviru stalne postavke, dela slikara seljaka. U Galeriji se nalazi oko stotinu dela slikara naivaca: Zuzane Halupove, Martina Jonaša, Jana Sokola, Jana i Ondreja Vanjarskog i drugih slikara – naivaca. U zgradi Galerije nalazi se i etnološka zbirka – slovačka seljačka soba, nošnje, alatke i drugi predmeti pokućstva. Galerija naivnih slikara organizuje kolektivne i samostalne prodajne izložbe tokom čitave godine, a svake godine organizuje se likovna manifestacija Kovačički oktobar.