Pojavom Dositeja Obradovića, srpska književnost u
Vojvodini u 18. veku stiče obeležja moderne
književnosti. Dositej Obradović je predstavnik
racionalističke filosofije i prvi predstavnik evropskog
sentimentalizma, osnivač Velike škole, prve
visokoškolske ustanove, prvi ministar prosvete Srbiji.
U 19. veku u Vojvodini stvaraju najveći srpski
pesnici i dramski pisci i književnici: Lukijan
Mušicki, Jovan Sterija Popović, Kosta Trifković, Đura
Jakšić, Branko Radičević, Laza Kostić, Jovan Jovanović
Zmaj, Jakov Ignjatović, Stevan Sremac i drugi.
Počeci moderne književnosti u 20. veku vezani
su za imena pisaca evropske provenijencije: Miloš
Crnjanski, Isidora Sekulić, Veljko Petrović, Todor
Manojlović, Anica Savić Rebić i drugi.
Najznačajniji predstavnici srpske književnosti u
Vojvodini u drugoj polovini 20. veka su prozni
pisci: Danilo Kiš, Boško Petrović, Aleksandar Tišma,
Mladen Leskovac, Živan Milisavac, Živojin Boškov,
Dimitrije Vučenov, Borislav Mihajlović Mihiz i
drugi.
Pedesetih godina 20. veka oglasili su se pesnici:
Vasko Popa, Boško Petrović, Aleksandar Tišma, Miroslav
Antić, Pavle Popović i drugi.
Šezdesetih i sednamdesetih godina 20. veka pojavili
su se pesnici: Vujica Rešin Tucić, Pero Zubac,
Vojislav Despotov, Vladimir Kopicl, Jovan Zivlak, Rade
Tomić, Milorad Grujić, Milutin Ž. Pavlov, Nenad
Grujičić, Ivan Negrišarac, Andrej Živor, Milenko
Fržović, Zoran Đerić, Dušan Vukajlović, Vojislav
Karanović, Saša Radonjić i drugi.
Književni kritičari: Mladen Leskovac, Živan
Milisavac, Živojin Boškov, Dimitrije Vučenov, Borislav
Mihajlović Mihiz, Milorad Pavić, Slavko Gordić, Draško
Redžep, Boško Kovaček, Petar Milosavljević, Jovan Delić,
Vladimir Kopicl, Miodrag Radović, Nenad Šaponja, Vasa
Pavković, Selimir Radulović, Saša Radojčić, Vladislava
Gordić i drugi.
